W sobotę 13 czerwca 2026 roku o szesnastej sześćdziesiąt dwa samochody ruszyły na torze Circuit de la Sarthe. Dwadzieścia cztery godziny później Toyota z numerem 7 minęła linię mety z przewagą 10,913 sekundy nad BMW z numerem 20, po 381 okrążeniach i ponad 5190 kilometrach. Cała doba ścigania rozstrzygnięta o jedenaście sekund.
Trudno o lepsze wyjaśnienie, jak działa 24-godzinny wyścig Le Mans: nie wygrywa ten, kto jest najszybszy na jednym okrążeniu, ale ten, kto w ciągu doby przejedzie najwięcej, bez awarii, bez błędów, zmieniając trzech kierowców w jednym samochodzie, podczas gdy na torze ścigają się jednocześnie auta różnych klas. Znajdą tu Państwo najważniejsze zasady, klasy i przebieg edycji 2026.
- To wyścig długodystansowy: wygrywa samochód, który w ciągu 24 godzin przejedzie najdłuższy dystans na liczącym 13,6 kilometra torze Circuit de la Sarthe.
- Każdy samochód ma załogę złożoną z trzech kierowców, a żaden z nich nie może jechać dłużej niż 4 godziny w ciągu 6 godzin.
- Razem ścigają się trzy klasy z osobnymi klasyfikacjami: Hypercar, LMP2 i LMGT3.
- W 2026 roku wygrała Toyota z numerem 7, którą prowadzili Mike Conway, Kamui Kobayashi i Nyck de Vries, przy 350 105 widzach.
Czym jest 24-godzinny wyścig Le Mans
To najsłynniejszy wyścig długodystansowy, organizowany przez założony w 1906 roku Automobile Club de l’Ouest (ACO) od pierwszej edycji, rozegranej 26 i 27 maja 1923 roku. Odbywa się na torze Circuit de la Sarthe o długości 13,626 kilometra, który łączy stały tor wyścigowy z drogami na co dzień otwartymi dla ruchu, w tym z długą prostą Hunaudières, znaną za granicą jako prosta Mulsanne. Dziś to najważniejsza runda długodystansowych mistrzostw świata (WEC) i część tak zwanej Potrójnej Korony sportów motorowych, w najpopularniejszej definicji razem z Grand Prix Monako Formuły 1 i wyścigiem Indianapolis 500.
Jak się wygrywa: liczy się dystans, a nie czas
Zasada jest prosta: po upływie 24 godzin wygrywa samochód, który przejechał najwięcej okrążeń. W 2026 roku zwycięska Toyota pokonała ich 381, czyli 5190,33 kilometra ze średnią prędkością 215,8 km/h. Rekord dystansu wciąż należy do Audi R15+ TDI z 2010 roku: 5410,713 kilometra. Liczy się oczywiście prędkość, ale także zużycie paliwa, zużycie opon, niezawodność techniczna i radzenie sobie z ruchem na torze: szybki samochód, który spędzi dwadzieścia minut w boksie na naprawie, prawie zawsze przegrywa wyścig.
Trzy klasy na torze
Na tym samym torze ścigają się jednocześnie trzy kategorie samochodów, każda z własną klasyfikacją. W 2026 roku na starcie stanęły 62 samochody.
- Hypercar (18 samochodów w 2026 roku): klasa królewska, która walczy o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Dopuszcza dwa regulaminy techniczne, LMH i LMDh, oraz system wyrównywania osiągów (Balance of Performance), dzięki któremu różne samochody mogą ze sobą rywalizować. W 2026 roku startowało ośmiu producentów: Alpine, Aston Martin, BMW, Cadillac, Ferrari, debiutujący Genesis, Peugeot i Toyota.
- LMP2 (19 samochodów): identyczne prototypy, Oreca 07 z silnikiem Gibson. Klasa nie należy już do mistrzostw świata: w Le Mans startuje poza mistrzostwami, z zespołami wybranymi przez organizatora, a każda załoga musi mieć co najmniej jednego kierowcę z kategorią Silver lub Bronze.
- LMGT3 (25 samochodów): auta wywodzące się z GT3, czyli z seryjnych samochodów sportowych, z załogami, w których musi być co najmniej jeden kierowca Bronze i drugi kierowca Bronze lub Silver.
Różnice prędkości między klasami są częścią wyścigu: kto prowadzi Hypercar, przez cały czas wyprzedza wolniejsze auta, a każde wyprzedzanie jest ryzykiem. W osobnym artykule wyjaśniliśmy, dlaczego samochody Le Mans są inne.
Trzech kierowców, jeden samochód
Każdy samochód powierza się załodze złożonej z trzech kierowców, którzy zmieniają się w boksie. Regulamin wyznacza dokładne granice: żaden kierowca nie może jechać dłużej niż 4 godziny w ciągu 6 godzin, a w LMP2 i LMGT3 kierowcy Silver i Bronze muszą dodatkowo spędzić za kierownicą łącznie co najmniej 6 i nie więcej niż 14 godzin. Kierowców dzieli się na cztery kategorie, od Platinum do Bronze, według doświadczenia i wyników: w klasie Hypercar kierowcy Bronze nie są dopuszczani, a w LMGT3 kierowca Bronze jest obowiązkowy. Dlatego w Le Mans, w LMGT3, zawodowy kierowca może dzielić samochód z pasjonatem, który na co dzień zajmuje się czymś zupełnie innym.
Start, noc i boksy
Przez dziesięciolecia wyścig zaczynał się od słynnego „startu Le Mans”: kierowcy biegli przez tor do samochodów zaparkowanych ukośnie. W 1969 roku Jacky Ickx przeszedł przez tor spacerem, protestując przeciwko startowi, który skłaniał do ruszania bez zapiętych pasów, i mimo to wygrał. Od 1971 roku start jest lotny. Potem przychodzą noc, spadek temperatury, zmęczenie: postoje w boksie na tankowanie, wymianę opon i zmianę kierowcy liczy się w dziesiątkach, a każdy może dać lub odebrać cenne sekundy.
Jak przebiegła edycja 2026
94. edycję wygrała Toyota TR010 Hybrid z numerem 7, którą prowadzili Mike Conway, Kamui Kobayashi i Nyck de Vries, przed BMW M Hybrid V8 z numerem 20 Robina Frijnsa, René Rasta i Sheldona van der Linde oraz drugą Toyotą z numerem 8. To szóste zwycięstwo Toyoty w Le Mans, pierwsze od 2022 roku, które przerwało serię Ferrari, zwycięzcy trzech poprzednich edycji. Dla BMW to najlepszy wynik od zwycięstwa w klasyfikacji generalnej w 1999 roku. W LMP2 wygrał samochód Inter Europol Competition z numerem 43, którym jechali Tom Dillmann, Jakub Śmiechowski i Nick Yelloly, a w LMGT3 Corvette Z06 z numerem 33 zespołu TF Sport z Benem Keatingiem, Jonnym Edgarem i Nickym Catsburgiem. Na trybunach i wokół toru było 350 105 widzów, co jest rekordem.
Dlaczego Le Mans interesuje marki
Wyścig 24-godzinny to także tydzień wydarzeń, z publicznością, która przez kilka dni żyje na torze, i poligon doświadczalny dla producentów, którzy przywożą do Le Mans technologie przeznaczone dla samochodów seryjnych. Dla dostawców podzespołów to jedna z najtrudniejszych prób: w 2026 roku Michelin świętował swoje 35. zwycięstwo, 29. z rzędu. Dla marki, która chce dotrzeć do producentów, dostawców i miłośników motoryzacji, długodystansowe mistrzostwa świata oferują okazje trudne do znalezienia gdzie indziej, zaczynając od hospitality i relacji między firmami. Piszemy o tym na naszej stronie o sponsoringu w WEC oraz w artykule o widoczności B2B w sportach motorowych.
Prosimy opowiedzieć nam o celach i rynkach: powiemy, czy wyścigi długodystansowe są dla Państwa i jak w nie wejść.
Najczęstsze pytania o 24-godzinny wyścig Le Mans
Jak działa 24-godzinny wyścig Le Mans?
To wyścig długodystansowy na torze Circuit de la Sarthe: wygrywa samochód, który w ciągu 24 godzin przejedzie najwięcej okrążeń. Każdy samochód ma załogę złożoną z trzech kierowców, którzy zmieniają się za kierownicą, a na torze ścigają się jednocześnie trzy klasy z osobnymi klasyfikacjami: Hypercar, LMP2 i LMGT3.
Ilu kierowców prowadzi jeden samochód?
Trzech. Żaden kierowca nie może jechać dłużej niż 4 godziny w ciągu 6 godzin; w LMP2 i LMGT3 kierowcy Silver i Bronze muszą dodatkowo jechać łącznie co najmniej 6 i nie więcej niż 14 godzin.
Ile klas startuje w 24-godzinnym wyścigu Le Mans?
Trzy: Hypercar, która walczy o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, LMP2 z identycznymi prototypami i LMGT3 z autami wywodzącymi się z GT3. W 2026 roku na starcie stanęło 18 Hypercarów, 19 LMP2 i 25 LMGT3.
Kto wygrał 24-godzinny wyścig Le Mans 2026?
Toyota TR010 Hybrid z numerem 7, którą prowadzili Mike Conway, Kamui Kobayashi i Nyck de Vries, z przewagą 10,913 sekundy nad BMW z numerem 20 po 381 okrążeniach. To szóste zwycięstwo Toyoty w Le Mans.
Jak długi jest tor w Le Mans?
Circuit de la Sarthe ma 13,626 kilometra i obejmuje odcinki dróg na co dzień otwartych dla ruchu, takie jak prosta Hunaudières.
Czym jest Potrójna Korona sportów motorowych?
W najpopularniejszej definicji to nieoficjalny tytuł dla kogoś, kto w swojej karierze wygra 24-godzinny wyścig Le Mans, Grand Prix Monako Formuły 1 i wyścig Indianapolis 500.