James Hunt, 29 Ağustos 1947’de Surrey’in Belmont kasabasında doğan ve 15 Haziran 1993’te Londra’nın Wimbledon semtinde ölen İngiliz Formula 1 pilotu ve 1976’da McLaren ile dünya şampiyonuydu. 1973 ile 1979 arasında 92 Grand Prix’de 10 yarış kazandı ve 14 pole pozisyonu elde etti. Fuji’de Niki Lauda’nın bir puan önünde şampiyon oldu, 1979’da emekli oldu ve 45 yaşında kalp krizinden öldü.

Ekim 2026’da güncellendi.

24 Ekim 1976’da, şiddetli yağmur ve Fuji pistinin üzerindeki sisle birlikte, Niki Lauda iki tur sonra pite girdi ve yarıştan çekildi; hayatının bir unvandan daha değerli olduğuna ikna olmuştu. James Hunt üçüncü bitirdi ve şampiyonayı bir puanla, 69’a 68 kazandı. Bu, Formula 1 tarihinin en çok tartışılan sezonlarından birinin sonu ve Hunt o sezonun hikâyesi oldu.

James Hunt kısaca

• 29 Ağustos 1947’de Surrey’in Belmont kasabasında doğdu; 15 Haziran 1993’te Londra’nın Wimbledon semtinde 45 yaşında öldü.
• 1976’da McLaren ile dünya şampiyonu, Niki Lauda’nın bir puan önünde (69’a 68).
• 1973 ile 1979 arasında 92 Grand Prix, 10 galibiyet, 14 pole pozisyonu, 23 podyum.
• Takımlar: Hesketh (1973-1975), McLaren (1976-1978), Wolf (1979).
• 1979’da emekli oldu; 1980’den itibaren Murray Walker’ın yanında BBC yorumcusu.

Hesketh’teki başlangıç (1973-1975)

Hunt, Formula 1’e 1973’te Monako Grand Prix’sinde, Lord Hesketh’in finanse ettiği özel takım Hesketh ile, bir March 731 içinde başladı. Alt formüllerdeki kazalarla ad yapmış, “Hunt the Shunt” lakabını kazanmıştı (shunt İngilizcede çarpışma demek). F1’de sonuçlar hızlı geldi: İngiltere Grand Prix’sinde dördüncü, Zandvoort’ta üçüncü ve 1973’ün son yarışında Watkins Glen’de ikinci. Sezonu 14 puanla sekizinci bitirdi.

1974’te Hesketh 308 ile yine sekizinci oldu, 15 puan topladı ve şampiyona dışı bir yarış olan International Trophy’yi kazandı. 1975 ilk galibiyeti getirdi: Zandvoort’ta, şampiyonayı yöneten Lauda’nın Ferrari’sini bir saniyeyle geçti; bu, Hesketh tarihindeki tek galibiyetti (Formula1.com). 33 puanla dördüncü bitirdi. Ama Lord Hesketh’in parası bitmişti ve sponsor bulamıyordu: takım sona erdi ve Hunt koltuksuz kaldı.

McLaren koltuğu ve 1976 sezonu

Koltuk tesadüfen boşaldı. Emerson Fittipaldi, McLaren’dan ayrılıp kardeşinin Copersucar takımına geçti ve takım, başka büyük isim bulamayınca, 1976 için Hunt’la anlaştı; anlaşmayı Marlboro’dan John Hogan yürüttü. McLaren’daki ilk sezon şampiyonluk sezonuydu: on altı yarışta sekiz pole pozisyonu ve altı galibiyet.

1976 aynı zamanda kararların tersine döndüğü bir sezondu. İspanya’da Hunt çizgiyi ilk geçti ama diskalifiye edildi, galibiyet Lauda’ya verildi; karar aylar sonra itirazda iptal edildi. İngiltere’de, 18 Temmuz’da Brands Hatch’te, startta bir kaza ve kırmızı bayrak Hunt’ı yeniden startın dışında bıraktı: seyirci geri dönüşünü bağırarak istedi, komiserler geri adım attı ve o kazandı. Ferrari, Tyrrell ve Copersucar itiraz etti ve Eylül sonunda bir mahkeme onu “dış yardım” gerekçesiyle diskalifiye ederek galibiyeti Lauda’ya verdi.

Şampiyonluk: Lauda, Nürburgring ve Fuji

1 Ağustos 1976’da Nürburgring’de Lauda’nın Ferrari’si alev aldı: şampiyonayı yöneten Avusturyalı ağır yanıklar aldı ve zehirli dumanı soludu. Hunt o Grand Prix’yi kazandı. Lauda iki yarışı kaçırdı ve 12 Eylül’de Monza’da geri döndü.

Sezon, 24 Ekim’de Fuji’deki son Grand Prix’de, ıslak ve sisle kaplı pistte belli oldu. Lauda iki tur sonra çekildi; Hunt üçüncü bitirdi ve şampiyonluğu 68’e karşı 69 puanla kazandı; bu, önceki sekiz yılın en küçük farkıydı.

Bir puan, Hunt’ın iki galibiyetinin önce masa başında silindiği ve yalnızca birinin sonradan geri verildiği bir sezonda.

Şampiyonluktan sonra: McLaren, Wolf ve emeklilik (1977-1979)

1977’de, yine McLaren ile, Hunt üç yarış kazandı (Silverstone, Watkins Glen ve Fuji) ve 40 puanla beşinci oldu; 1978’de, yine McLaren ile, 8 puanla on üçüncü oldu. 1979’da Wolf’a geçti ve puan alamadan yedi yarışa çıktı. Monako Grand Prix’sinde aks kırılması nedeniyle yarıştan çekildi ve 8 Haziran 1979’da yarışlara veda ettiğini açıkladı.

Daha sonra bırakmasının nedeninin kendini koruma içgüdüsü olduğunu söyledi (Formula1.com). 31 yaşındaydı.

Yarışlardan sonra: BBC yorumcusu

1980’den itibaren Hunt, Murray Walker’ın yanında BBC yorumcusuydu ve bu görevi ölümüne kadar sürdürdü. Formula1.com onu saygın, açık sözlü ve argüman kurabilen bir yorumcu olarak anlatıyor.

Ölümü

James Hunt, 15 Haziran 1993’te Londra’nın Wimbledon semtinde, 45 yaşında kalp krizinden öldü. Birkaç saat önce Helen’e evlenme teklif etmişti (Formula1.com).

Rakamlarla James Hunt

• 92 Grand Prix (1973-1979).
• 10 galibiyet, 14 pole pozisyonu, 23 podyum, 179 puan.
• 1976: 16 yarış, 6 galibiyet, 8 pole pozisyonu, 69 puan, bir puanla şampiyon.
• Bir dünya şampiyonluğu, 1976’da McLaren ile.

Hunt’ı bir sıralamaya yerleştirmek için tüm zamanların en iyi Formula 1 pilotları rehberimiz var; bu hikâyenin diğer yarısı için Niki Lauda profili. 1976 rekabeti aynı zamanda Hunt’ı Chris Hemsworth’ün canlandırdığı Rush (2013) filminin konusu. Markasını bir şampiyonun aracına koymanın ne anlama geldiğini anlamak isteyenler için başlangıç noktası Formula 1’de sponsorluk sayfası.

Hunt’ı yalnızca partileriyle hatırlamak, asıl noktayı kaçırmaktır. On altı yarış, masa başında alınan iki galibiyet, hayatından endişe ederek çekilen bir rakip ve Fuji’de yağmur altında kazanılan bir şampiyonluk. Bir puan.

Görseller, yukarıdan aşağıya: James Hunt, 1977 İsveç Grand Prix’si öncesi bir basın toplantısında (Mr.choppers, Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0); James Hunt, Brands Hatch’te Hesketh ile, Race of Champions, İngiltere, 1974 (Gillfoto, Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0); James Hunt, 1976 İngiltere Grand Prix’sinde erkenden kutlarken (Martin Lee, Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0).

Kaynaklar: Wikipedia, James Hunt; Wikipedia, 1976 Formula 1 sezonu; Wikipedia, 1976 İngiltere Grand Prix’si; Wikipedia, 1976 Japonya Grand Prix’si; Formula1.com, James Hunt Onur Listesi’nde; Forix, James Hunt profili; Formula1.com, Hesketh’in Zandvoort galibiyeti.