Większość marek przepłaca za MotoGP, ponieważ traktuje tę najwyższą klasę jako jedyną opcję. Wystarczy jednak wybrać odpowiednią klasę, a w ten sam weekend koszty związane z torami i transmisjami będą znacznie niższe. Przez trzy dekady, w których zajmowaliśmy się umieszczaniem marek w paddocku MotoGP, wielokrotnie obserwowaliśmy, jak ten jeden wybór decyduje o sukcesie lub porażce budżetu.

Decyzja o tym, którą klasę MotoGP sponsorować, jest kwestią budżetu i celów, a nie prestiżu. W niniejszym przewodniku porównano wszystkie trzy klasy pod kątem kosztów i osiąganych wyników, a na końcu zamieszczono matrycę decyzyjną. Bardziej szczegółowe uzasadnienie wyboru niższej klasy – „być wielkim wśród małych” kontra „być małym wśród wielkich” – znajduje się w artykule towarzyszącym. Tutaj zadanie jest prostsze: wystarczy zestawić każdą klasę MotoGP z budżetem i celem, aby wybór stał się oczywisty.

Sponsorowanie MotoGP obejmuje szerszą skalę, niż zdaje sobie sprawę większość potencjalnych sponsorów, a różnica między najwyższym a najniższym szczeblem tej skali mierzy się raczej rzędami wielkości niż procentami. Marka, która przychodzi z prośbą o sponsorowanie MotoGP, a wychodzi z ofertą dotyczącą klasy królewskiej, często pomija jedno pytanie, które ma największe znaczenie: do czego właściwie służy ten program?

Trzy klasy MotoGP i jak interpretować skalę budżetową

Którą klasę MotoGP powinna sponsorować moja marka? Krótka odpowiedź: należy dopasować klasę do budżetu i celu, ponieważ Moto3, Moto2 i MotoGP odbywają się w ramach jednej serii MotoGP Sports Entertainment Group, jednego kalendarza wyścigowego i jednej transmisji, więc mniejsza klasa nie oznacza mniejszego sportu. W hierarchii kosztów Moto3 i Moto2 plasują się poniżej MotoGP.

W niniejszym artykule oceniono każdą klasę MotoGP pod kątem dwóch czynników: przedziału kosztów udziału oraz profilu wartości – w przypadku MotoGP jest to zasięg, w przypadku Moto3 – niszowe zaangażowanie młodzieży, a w przypadku Moto2 – dostęp do rynku B2B. Pozwala to przełożyć na praktykę prawdziwe strategiczne pytanie, czy lepiej być wielkim wśród małych, czy małym wśród wielkich – pytanie, na które w pełni odpowiada artykuł towarzyszący poświęcony porównaniu Moto2 i Moto3.

Debata na temat tego, czy Moto2, czy Moto3 jest lepsza pod względem sponsoringu, zależy wyłącznie od budżetu i celu, a nie od tego, która klasa jest z natury lepsza. Przydatnym sposobem spojrzenia na tę hierarchię jest to, że wraz z przechodzeniem na niższe klasy koszty spadają znacznie szybciej niż ekspozycja. Wszystkie trzy klasy korzystają z tych samych kamer telewizyjnych, torów i frekwencji podczas weekendów wyścigowych. Zasięg odbiorców nie jest więc proporcjonalnie mniejszy w stosunku do ceny. To właśnie ten strukturalny powód sprawia, że klasa niższa może przynieść lepszy zwrot z inwestycji niż klasa królewska, o ile cel jest odpowiednio dobrany. Poniżej omówiono kolejno każdą klasę MotoGP, a następnie przedstawiono tabelę łączącą budżet z klasą.

MotoGP: Najwyższa klasa zapewniająca maksymalny zasięg

MotoGP to najwyższa klasa wyścigowa, a koszt udziału w niej waha się od około 75 tys. euro za skromną pozycję partnera do 15 mln euro za obecność pod marką zespołu fabrycznego, w zależności od poziomu i zespołu (pełny podział kosztów sponsorowania w MotoGP znajduje się w przewodniku po kosztach). Za te pieniądze otrzymuje się dostęp do pełnej, globalnej transmisji MotoGP, emitowanej w ponad 200 krajach, oraz prestiżowe powiązanie z najszybszymi i najczęściej oglądanymi wyścigami motocyklowymi na świecie. Najbardziej odpowiednim celem jest budowanie świadomości wśród szerokiej publiczności, budowanie wizerunku marki premium oraz globalny zasięg: miejsce to jest idealne dla marki, która musi być widoczna dla jak największej liczby widzów sportów motorowych. To właśnie w tej klasie logo na owiewce ma największą wartość pod względem czystego zasięgu medialnego, ponieważ klasa królewska obejmuje sesje główne, emocjonujące kwalifikacje oraz relacje ze sprintów i niedzielnych wyścigów, które przyciągają największą liczbę widzów w ciągu całego weekendu. Dla marki, której miernikiem są wyświetlenia, a rynkiem jest cały świat, żadna niższa klasa nie może jej zastąpić.

Należy zwrócić uwagę na dwie kwestie. Po pierwsze, zmiana przepisów dotyczących silników o pojemności 850 cm³, która wejdzie w życie w 2027 roku, wpłynie na konkurencyjność i ceny w całej stawce, więc sytuacja w klasie królewskiej, w którą inwestuje dana marka, znajduje się w fazie przejściowej, a nie jest jeszcze ustabilizowana; kwestie dotyczące czasu trwania umowy oraz konsekwencji tej zmiany zostały omówione osobno i warto się z nimi zapoznać przed podpisaniem wieloletniej umowy w klasie królewskiej.

Po drugie, MotoGP to nieodpowiednia klasa dla marek o ograniczonym budżecie lub wąskiej grupie docelowej, które będą płacić wysokie ceny za zasięg, którego wcale nie potrzebują. Takim markom lepiej służą niższe poziomy hierarchii. W przypadku marek, do których ta klasa pasuje, program nabiera kształtu poprzez współpracę z agencją sponsorską MotoGP oraz dzięki ekskluzywnym usługom gościnnym w strefie VIP MotoGP. Klasa królewska rozwiązuje problem zasięgu, ale rzadko odpowiada na kwestię budżetu.

Zmiany wprowadzane w 2027 roku zasługują na bliższe przyjrzenie się, ponieważ zmieniają one układ sił dla wszystkich, którzy podpisują kontrakty właśnie teraz. W klasie królewskiej pojemność silników zostanie zmniejszona z 1000 cm³ do 850 cm³, zresetowane zostaną ulgi techniczne, które obecnie odróżniają zespoły fabryczne od satelickich, a także nastąpi zmiana dostawcy opon, co oznacza, że dotychczasowy porządek konkurencyjny z ostatnich sezonów wkrótce ulegnie zmianie.

Dla sponsora stanowi to zarówno ryzyko, jak i szansę: zespół plasujący się obecnie w środkowej części stawki może awansować dzięki nowym przepisom, więc cena płacona obecnie odzwierciedla sytuację konkurencyjną, która nie utrzyma się. Marka wchodząca do klasy królewskiej w tym oknie powinna przeanalizować konsekwencje tych zmian przed podjęciem wieloletniego zobowiązania, zamiast opierać wycenę wyłącznie na obecnym porządku rzeczy.

Moto2: Klasa o średnim budżecie zapewniająca rzeczywisty dostęp do rynku B2B

Moto2 to klasa pośrednia. Koszty udziału w tej serii plasują się powyżej poziomu Moto3 i znacznie poniżej MotoGP, przy tej samej formule 22 wyścigów i tej samej transmisji – właśnie to sprawia, że jest to najbardziej opłacalny szczebel w paddocku. Koszt sponsorowania w Moto2 wynosi od niskiej do średniej sześciocyfrowej kwoty za główną pozycję – to ułamek kwot płaconych w klasie królewskiej za dostęp do identycznych weekendów wyścigowych. Najbardziej odpowiednim celem jest marka, która pragnie prawdziwej gościnności na poziomie przepustki do paddocku MotoGP oraz dostępu B2B, a także narracji o talentach z klasy przejściowej, bez konieczności płacenia cen obowiązujących w MotoGP.

Ta historia o utalentowanych zawodnikach jest prawdziwa i aktualna: Moto2 to klasa, przez którą przechodzą kierowcy w drodze na szczyt. Pedro Acosta i Ai Ogura, obaj wymienieni w przewodniku RTR po najlepszych kierowcach MotoGP na rok 2026, odnieśli sukcesy lub wyróżnili się w Moto2 przed przejściem do MotoGP, gdzie obecnie walczą w czołówce – i właśnie z taką ścieżką kariery może się kojarzyć sponsor Moto2. Moto2 to niewłaściwa klasa dla marki, która potrzebuje albo absolutnie najniższego progu wejścia, jakim jest Moto3, albo globalnego zasięgu klasy królewskiej, jakim jest MotoGP. Dla wszystkich, którzy plasują się pomiędzy tymi dwoma skrajnościami – zwłaszcza dla marek, których zwrot z inwestycji opiera się raczej na gościnności i relacjach z klientami niż na samych wyświetleniach – Moto2 jest efektywnym rozwiązaniem.

To, czy Moto2, czy Moto3 jest lepszym wyborem pod względem sponsoringu, zależy od tego, jak wcześnie i jak tanio marka chce wejść na rynek. Moto2 plasuje się na takim szczeblu drabiny, gdzie poziom talentów jest na tyle bliski czołówki, że stanowi mniej ryzykowny wybór niż Moto3, a jednocześnie koszt wejścia stanowi zaledwie ułamek kwot wymaganych w klasie królewskiej. Dla marki działającej w sektorze B2B kalkulacja jest prosta: koszt sponsorowania pełnego programu w Moto2 jest często niższy niż koszt samej widoczności w MotoGP, a przy tym zapewnia dostęp do tego samego paddocku, w którym można gościć klientów. Ten stosunek dostępu do zainwestowanego euro stanowi kluczową zaletę tej klasy.

Moto3: Najtańsza klasa do sponsorowania i przyszły mistrz w akcji

Moto3 to najtańsza droga do startu w MotoGP. Koszt sponsorowania Moto3 zaczyna się już od 10 tys. euro za niewielką, drugorzędną ekspozycję, wynosi około 50–150 tys. euro za znaczącą widoczność na motocyklu, kombinezonie i w komunikacji, a także 200–500 tys. euro za sponsoring główny, co stanowi ułamek kwot wydawanych w MotoGP przy tym samym kalendarzu wyścigów i transmisjach. Grupa odbiorców jest młoda, oddana i ma potencjał do długoterminowego wzrostu, co sprawia, że Moto3 to coś więcej niż tylko tania opcja.

Najbardziej odpowiednim celem jest wejście na rynek przy ograniczonym budżecie, pozycjonowanie marki wśród młodzieży oraz niedrogie wspieranie wschodzącej gwiazdy przed jej awansem do wyższych klas. Na tym polega wartość dodana: skromna umowa w Moto3 może stać się sensacyjną historią, jeśli zawodnik awansuje do Moto2, a następnie do MotoGP, a marka będzie mogła pochwalić się tym, że uwierzyła w niego już na samym początku. Moto3 to niewłaściwa klasa dla marki, która potrzebuje obecnie masowego zasięgu globalnego – w takim przypadku warto zapoznać się z sekcją dotyczącą klasy królewskiej powyżej.

Ponieważ koszty udziału w Moto3 są tak niskie w porównaniu z pozostałymi klasami, klasa ta pozwala markom przetestować sporty motorowe przed rozszerzeniem działalności – to jeden z powodów, dla których Moto3 sprawdza się jako punkt wyjścia do sponsorowania sportów motorowych w ogóle. W Moto3 kryje się potencjał przyszłych mistrzów. Warto jednak trzeźwo spojrzeć na tę transakcję: niski koszt sponsorowania Moto3 zapewnia najmniejszy zasięg spośród trzech klas, więc marka dążąca w tym sezonie do osiągnięcia skali będzie rozczarowana. Zamiast tego zyskuje jednak elastyczność – niedrogą pozycję z realnym potencjałem wzrostu, jeśli zawodnik lub relacja z marką będą się rozwijać, a także możliwość dotarcia do młodej publiczności, której najwyższa klasa, z jej szerszą i starszą grupą kibiców, nie jest w stanie tak precyzyjnie dotrzeć.

Wielki wśród małych, czy mały wśród wielkich?

Dla większości marek jedynym czynnikiem decydującym o tym, którą klasę MotoGP sponsorować, jest to, czy wolą być wiodącą marką w klasie przygotowawczej, czy też mniej znaczącą w klasie królewskiej. Ten sam budżet, który pozwala na zakup tytułu w Moto3 – gdzie marka widnieje na kombinezonie kierowcy, owiewce motocykla i materiałach komunikacyjnych zespołu – w MotoGP wystarcza jedynie na niewielką, drugorzędną naklejkę.

Bycie głównym sponsorem wschodzącej drużyny Moto3 pozwala marce stać się częścią historii; bycie mniejszym partnerem w MotoGP zapewnia jej jedynie ułamek większej sceny. Żadne z tych rozwiązań nie jest złe, ale są to różne produkty, a błędem jest kupowanie tego drugiego, gdy pragnie się tego pierwszego. Właśnie w tym zakresie mechanizm sponsorowania sportów motorowych premiuje jasność celu, a nie bezrefleksyjne dążenie do zasięgu. Marka, która wie, że zależy jej na relacjach B2B, historii skierowanej do młodych odbiorców lub postawieniu na talent, prawie zawsze zyska więcej, będąc świetną wśród małych. Marka, która naprawdę potrzebuje globalnej rozpoznawalności i potrafi ją wygenerować, to ta, dla której bycie małą wśród wielkich nadal ma sens.

Porównanie tych trzech klas obok siebie

W poniższej tabeli zestawiono ze sobą trzy klasy MotoGP pod kątem czynników decydujących o dopasowaniu. Podane wartości mają charakter orientacyjny i różnią się w zależności od zespołu, ekspozycji oraz działań promocyjnych.

Która klasa MotoGP najlepiej pasuje do budżetu i celów Twojej marki?

Klasa ta uwzględnia zarówno budżet, jak i cele, a ponieważ ten sam weekend spełnia wszystkie trzy kryteria, mniejsza klasa nigdy nie oznacza mniejszego sportu. Poniższa tabela przedstawia powiązania między przedziałami budżetowymi a zalecaną klasą MotoGP.

Marka rozważająca udział w programie dowolnej klasy może przed podjęciem decyzji sprawdzić tę kwotę za pomocą kalkulatora sponsoringowego i ocenić, czy cel ten w ogóle jest odpowiedni dla jej marki. Celem tej matrycy nie jest uszeregowanie klas, lecz obalenie domyślnego założenia, że jedyną drogą jest najwyższa klasa MotoGP. Czytając od lewej do prawej, matryca w jednym wierszu odpowiada na prawdziwe pytanie zamawiającego: budżet poniżej 150 tys. euro skierowany do młodej publiczności lub jako inwestycja w talent wskazuje na Moto3; budżet rzędu niskich sześciocyfrowych kwot, skoncentrowany na rozrywce dla klientów i dostępie do paddocku, wskazuje na Moto2; budżet pozwalający na dotarcie do odbiorców klasy królewskiej i aktywizację tego zasięgu wskazuje na MotoGP. Za wszystkimi trzema wierszami stoją te same trzydniowe weekendy, te same tory i te same transmisje – i to właśnie stanowi główny argument za tym, by o wyborze decydowały budżet i cel, a nie sama nazwa serii. Marka, która zaczyna od tego, co chce osiągnąć, i od tego, ile może na to przeznaczyć, rzadko trafia do niewłaściwej klasy; marka, która zaczyna od nazwy MotoGP, często tak właśnie robi.

Typowe błędy popełniane przez marki przy wyborze klasy MotoGP

Istnieją cztery typowe błędy, które marki popełniają przy wyborze klasy MotoGP, a wszystkie cztery wynikają z tej samej przyczyny: opierają się na prestiżu lub domysłach, a nie na dopasowaniu budżetu i celów, co jasno pokazuje powyższa matryca.

1. Przepłacanie za klasę premium, gdy klasa niższa w pełni odpowiada celowi. Marka, której celem jest pozycjonowanie w segmencie B2B lub wśród młodzieży, nie potrzebuje zasięgu klasy premi
nej i ponosi wysokie koszty z powodu tego niedopasowania.

2. Bagatelizowanie znaczenia Moto3 i Moto2 dla widzów. Niższe klasy traktują te same weekendy i transmisje jako nieznaczne rozbieżności w stosunku do tego, co faktycznie zapewnia budżet.

3. Przedkładanie prestiżu nad wygodę. Prestige to kosztowny zamiennik klasy, która odpowiada celowi, a odznaka nie zapewnia odpowiedniego zwrotu.

4. Nie uwzględnianie budżetu na aktywację. W każdym kursie opłata za prawa stanowi jedynie bilet wstępu; bez odpowiedniego zaangażowania nie można liczyć na zwrot z inwestycji.

Dopasuj klasę do budżetu, a nie do marki

Marki, które wydają zbyt dużo w MotoGP, to prawie zawsze te, które założyły, że klasa królewska jest jedyną opcją, podczas gdy Moto3 lub Moto2 pozwoliłyby osiągnąć ten sam cel za znacznie mniejsze pieniądze. Wybór klasy MotoGP do sponsorowania to kwestia dopasowania, a nie prestiżu. RTR Sports Marketing działa po stronie marek i niezależnie, mając dostęp do wszystkich trzech klas, dlatego może skierować budżet do odpowiedniej klasy MotoGP, zamiast domyślnie wybierać tę najdroższą. Jeśli chcesz, aby decyzja ta została podjęta z uwzględnieniem Twojego budżetu i celu, naturalnym kolejnym krokiem jest rozmowa na temat dostępnych opcji.