Niki Lauda: kariera, trzy tytuły, Nürburgring 1976

Niki Lauda (Wiedeń, 22 lutego 1949 – 20 maja 2019) był trzykrotnym mistrzem świata Formuły 1, w 1975 i 1977 roku z Ferrari i w 1984 roku z McLarenem, i wygrał 25 Grand Prix. Pamięta się go z wypadku na Nürburgringu 1 sierpnia 1976 roku, po którym wrócił na tor sześć tygodni później, z wycofania się w Fuji, które oddało tytuł 1976 Jamesowi Huntowi o jeden punkt, z linii lotniczej Lauda Air i, w ostatnich latach, z roli przewodniczącego rady Mercedesa bez funkcji wykonawczych.

Zaktualizowano w październiku 2026.

1 sierpnia 1976 roku na Nürburgringu zapaliło się Ferrari Niki Laudy. Sześć tygodni później, na Monzy, siedział znów za kierownicą i skończył jako czwarty. Potem w Fuji, w deszczu, wycofał się: i tytuł trafił do Jamesa Hunta o jeden punkt. Z całej kariery Laudy te dwie decyzje, powrót i zatrzymanie się, najlepiej tłumaczą, dlaczego wciąż się o nim mówi.

Niki Lauda w skrócie

Urodzony i zmarły: Wiedeń, 22 lutego 1949; 20 maja 2019, w wieku 70 lat (Wikipedia, Irish Times).
Tytuły mistrza świata: trzy, w 1975 i 1977 roku z Ferrari i w 1984 roku z McLarenem (Wikipedia, Formula1.com).
Zwycięstwa: 25 Grand Prix (Wikipedia, Irish Times).
1976: wypadek na Nürburgringu 1 sierpnia, czwarte miejsce na Monzy sześć tygodni później, wycofanie w Fuji i tytuł dla Hunta o punkt.
Poza torem: linia lotnicza Lauda Air, potem tania linia Niki, a do śmierci przewodniczenie radzie Mercedesa bez funkcji wykonawczych.
Zdrowie: przeszczepy nerki w 1997 i 2005 roku oraz płuc w sierpniu 2018 roku (Irish Times, Wikipedia).

Od początków do Ferrari

Lauda ścigał się w Formule 1 z BRM w 1973 roku i przeszedł do Ferrari: w 1974 roku podpisał go Enzo Ferrari (Wikipedia, Formula1.com). W 1975 roku przyszedł pierwszy tytuł mistrza świata (Wikipedia, Formula1.com, Motor Sport Magazine).

Niki Lauda za kierownicą Ferrari podczas Grand Prix USA 1975 w Watkins Glen

1976: Nürburgring, Monza i Fuji

1 sierpnia 1976 roku, podczas Grand Prix Niemiec, Ferrari Laudy zapaliło się na starym Nürburgringu (Wikipedia). Wyciągnęli go z samochodu Brett Lunger, Arturo Merzario, Guy Edwards i Harald Ertl (Wikipedia, Formula1.com). Doznał ciężkich poparzeń twarzy, głowy i rąk, stracił część prawego ucha i wdychał toksyczne opary (Irish Times, Formula1.com).

12 września, sześć tygodni później, stanął na starcie Grand Prix Włoch na Monzy i skończył jako czwarty (Wikipedia, Irish Times, Formula1.com): mistrzostwa wciąż były otwarte. W ostatnim wyścigu, w Japonii, w ulewnym deszczu, wycofał się po pierwszym okrążeniu, z widocznością ograniczoną przez powieki uszkodzone w poparzeniach (Formula1.com). James Hunt zdobył tytuł o jeden punkt (Wikipedia, Formula1.com). Rywalizację opisuje też artykuł o Jamesie Huncie.

Ferrari 312T2 Niki Laudy w zakręcie Druids w Brands Hatch podczas Race of Champions 1976

Drugi tytuł i Brabham

W 1977 roku Lauda zdobył drugi tytuł i odszedł z Ferrari (Wikipedia, Formula1.com). Przeszedł do Brabhama, z którym w 1978 roku wygrał dwa wyścigi (Wikipedia, Formula1.com). W 1979 roku, podczas weekendu Grand Prix Kanady, ogłosił wycofanie się: nie chciał już jeździć w kółko (Formula1.com). Po wycofaniu się założył linię lotniczą Lauda Air (Formula1.com, Irish Times).

Powrót z McLarenem i trzeci tytuł

W 1982 roku wrócił z McLarenem i wygrał trzeci wyścig sezonu, w Long Beach (Wikipedia, Formula1.com). W 1984 roku zdobył trzeci tytuł, pokonując o pół punktu kolegę z zespołu Alaina Prosta (Wikipedia, Formula1.com). W 1985 roku wygrał ostatnie Grand Prix, w Holandii, i skończył definitywnie (Wikipedia, Formula1.com).

Niki Lauda podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 1982, w pierwszym roku powrotu

Lauda Air, Niki i Mercedes

Poza torem Lauda był przedsiębiorcą w transporcie lotniczym: Lauda Air, sprzedana w 1999 roku, potem tania linia Niki, która w 2011 roku weszła do Air Berlin (Irish Times, Wikipedia). Do śmierci był przewodniczącym rady Mercedesa bez funkcji wykonawczych (Wikipedia, Formula1.com, Motor Sport Magazine), zespołu, który od 2014 roku dominował w erze turbo-hybrydowej F1 (Formula1.com).

W 2018 roku przeszedł przeszczep płuc, po przeszczepach nerki w 1997 i 2005 roku (Irish Times, Wikipedia). Zmarł 20 maja 2019 roku, w wieku 70 lat (Wikipedia, Irish Times).

Niki Lauda z Susie Wolff w 2014 roku

Czego uczy sponsorów

Dwie kariery Laudy, kierowcy i przedsiębiorcy, pokazują dwie rzeczy, i są to nasza interpretacja, nie opublikowane dane. Pierwsza: wizerunek kierowcy nie wyczerpuje się w wynikach, decyzja o zatrzymaniu się w Fuji i powrót na Monzy ważą w pamięci tyle co tytuł. Druga: nazwisko zbudowane na torze może po dziesięcioleciach stać się aktywem dla zespołów i firm. To teren sponsoringu w Formule 1, który wraca w partnerstwach takich jak to z artykułu o Petronas i Mercedesie. Dla porównania z innymi wielkimi jest przewodnik po najlepszych kierowcach Formuły 1 wszech czasów.

Lauda dwa razy zdecydował się zatrzymać i dwa razy wrócić. Otwarte zostaje pytanie, które jego przypadek stawia każdemu, kto pracuje ze sportowcami: ile dla marki jest wart ktoś, kto wie, kiedy nie jechać?

Chcesz wprowadzić swoją markę do Formuły 1?
RTR Sports Marketing buduje sponsoringi w sportach motorowych od 1995 roku.

Sponsoring Formuły 1

Zdjęcia: Lauda na Grand Prix USA 1975 (Christian Sinclair, CC BY 2.0); Ferrari 312T2 w Brands Hatch w 1976 roku (Martin Lee, CC BY-SA 2.0); Lauda na Grand Prix Wielkiej Brytanii 1982 (Martin Lee, CC BY-SA 2.0); Lauda z Susie Wolff w 2014 roku (Thomas Ormston, CC BY 2.0).

Źródła: Wikipedia, Niki Lauda; Wikipedia, Grand Prix Włoch 1976; Formula1.com, Niki Lauda wspominany przez Davida Tremayne’a; Formula1.com, Niki Lauda w Hall of Fame kierowców; Motor Sport Magazine, świat wyścigów składa hołd Nikiemu Laudzie; Irish Times, nekrolog Nikiego Laudy; RTR Sports Marketing, sponsoring w sportach motorowych.

Najczęstsze pytania

Ile tytułów mistrza świata zdobył Niki Lauda?

Trzy: w 1975 i 1977 roku z Ferrari i w 1984 roku z McLarenem, pokonując o pół punktu kolegę z zespołu Alaina Prosta. Wygrał 25 Grand Prix (Wikipedia, Formula1.com, Irish Times).

Co przydarzyło się Nikiemu Laudzie na Nürburgringu w 1976 roku?

1 sierpnia 1976 roku, podczas Grand Prix Niemiec, jego Ferrari zapaliło się. Wyciągnęli go z samochodu Brett Lunger, Arturo Merzario, Guy Edwards i Harald Ertl, a on doznał ciężkich poparzeń twarzy, głowy i rąk. Na tor wrócił sześć tygodni później, na Monzy, i skończył jako czwarty (Wikipedia, Formula1.com, Irish Times).

Kiedy Niki Lauda zakończył karierę?

Po raz pierwszy w 1979 roku, podczas weekendu Grand Prix Kanady, gdy jeździł dla Brabhama. Wrócił w 1982 roku z McLarenem i skończył definitywnie w 1985 roku, po ostatnim zwycięstwie w Holandii (Wikipedia, Formula1.com).

Jak zmarł Niki Lauda?

Zmarł 20 maja 2019 roku, w wieku 70 lat. Miał za sobą przeszczepy nerki w 1997 i 2005 roku oraz przeszczep płuc w sierpniu 2018 roku (Irish Times, Wikipedia).

Kto wygrał mistrzostwa 1976, Lauda czy Hunt?

James Hunt, o jeden punkt. Lauda, po wypadku na Nürburgringu, wycofał się w Fuji, w ostatnim wyścigu, w ulewnym deszczu (Wikipedia, Formula1.com).

Co robił Niki Lauda po Formule 1?

Zakładał i prowadził linie lotnicze: Lauda Air, sprzedaną w 1999 roku, i tanią linię Niki, która w 2011 roku weszła do Air Berlin. Do śmierci był przewodniczącym rady Mercedesa bez funkcji wykonawczych (Irish Times, Wikipedia, Formula1.com).

Written by

Emanuele Venturoli

Absolwent komunikacji publicznej, społecznej i politycznej na Uniwersytecie Bolońskim, zawsze pasjonował się marketingiem, designem i sportem.

Emanuele Venturoli

Absolwent komunikacji publicznej, społecznej i politycznej na Uniwersytecie Bolońskim, zawsze pasjonował się marketingiem, designem i sportem.

Dlaczego warto wybrać RTR Sports Marketing

W czasach, w których można dotrzeć wszędzie za pomocą jednego kliknięcia, istnieje silna pokusa, aby bezpośrednio zwracać się do zespołów i nieruchomości w celu uzyskania projektów sponsorskich.

Dzięki temu jesteśmy przekonani, że skracamy łańcuch wartości, oszczędzając czas i pieniądze. Jednak te metody DYI są dalekie od pozbawionych ryzyka, a to, co początkowo wydaje się być przewagą konkurencyjną, szybko przeradza się w problem, który trudno rozwiązać. Dlatego istnieją agencje. I dlatego powinieneś polegać na nas w kwestii sponsorowania.

I have known and worked with Riccardo Tafà since 1995 when we collaborated for the first time on a project for the Williams Formula 1 team. Several clients followed. After leaving Williams to work for Gerhard Berger then owner of the Toro Rosso F1 Team, I turned again to Riccardo to seek his help in finding a tool supplier for the team and Riccardo duly obliged with an introduction to USAG, a partnership with Toro Rosso which endured for five years. I recently started a new role as Group Commercial Director for the renowned Andretti Autosport organisation and I find myself working with Riccardo once again on a number of interesting projects. Why has this relationship with Riccardo endured ? He’s smart, knows the commercial side of sport inside out and back to front and he’s honest and trustworthy. Riccardo Tafà is a “doer” not a “talker”: in over 20 years I have never had a dispute either with him or with a company that he has introduced and each partnership introduced by Riccardo has delivered quantifiable ROI to rights holder and sponsor alike. I can think of no better testimonial of Riccardo’s diligence, knowledge, contact base and hard work than that.

Jim Wright

Group Commercial Director

We have been working with RTR Sports Marketing for over 10 years. The objectives and the programmes of collaboration continue to be renewed and to grow with mutual satisfaction. I believe RTR is a team of great professionals led by Riccardo Tafà, who I consider a manager of exceptional skills and with a great passion for his work.

Lucio Cecchinello

Team Principal

I would like to highlight the fact that one of the qualities of RTR is its great ability to approach the sponsorship scenario strategically, together with its passionate attitude, its amazing enthusiasm for solving problems, and its high level of professionalism.

Gianluca Degliesposti

Executive Director Server&Storage EMEA

Eurosport is truly delighted with its business relationship with Riccardo Tafà, who has become extremely popular, thanks to his detailed knowledge of the sports marketing sector and his highly diligent attitude to work.

Francois Ribeiro

Commercial Director

Passion and Expertise are the features that I have found in RTR since the very beginning. Serious and reliable professionals but also very helpful, nice and open-mind people, willing to listen and compare different ideas. All the values in which RTR believes make this agency a partner, not just a supplier, a partner with whom we have had the opportunity to achieve significant commercial results in term of success and image.

Luca Pacitto

Head of Communication

we have been working with RTR for over ten years now, with results that have been satisfactory to say the least; we have always been very happy with the high level of professionalism, the original creativity and the support that the agency and its staff have constantly guaranteed us.

Livio Suppo

Team Principal

We have been working with RTR for some years and we have always valued their skill, professionalism and attention to detail. The extensive knowledge of MotoGP makes Riccardo Tafà and his team an ideal partner for companies wishing to enter into this world.

Lin Jarvis

Managing Director