In Formuła 1, Formuła1

W ciągu ponad czterdziestu lat od założenia w 1977 r. zespół Williams Formula One stał się jednym z najbardziej utytułowanych i kultowych uczestników najważniejszej kategorii sportów motorowych. Do tej pory Williams wygrał dziewięć mistrzostw konstruktorów i siedem mistrzostw kierowców, zajmując drugie miejsce na liście wszech czasów, za Ferrari i tuż za McLarenem.

Co ciekawe, dwa z tych siedmiu tytułów mistrzowskich dla Williamsa zostały zdobyte niemal po kolei przez dwa bardzo różne charaktery: zuchwałego Australijczyka Alana Jonesa w 1980 roku i niezłomnego Fina Keke Rosberga w 1982 roku. Pomimo kontrastujących osobowości poza torem, Jones i Rosberg mieli wspólne cechy, które pozwoliły im osiągnąć szczyt sukcesu z zespołem Williamsa, który w tamtym czasie nie był jeszcze na szczycie i w czasie zawirowań i przemian w Formule 1.

Początek ich karier, porównanie między nimi

Alan Jones i Keke Rosberg obrali różne drogi do
Formuły 1,
Obaj musieli stawić czoła wielkim przeciwnościom losu na początku swojej kariery wyścigowej.
Jones zaczął ścigać się w Australii na Mini i Cooperze, a w 1967 r. wyjechał do Europy, aby wyrobić sobie markę i ścigać się, ale okazało się, że nie stać go nawet na Formułę Ford. W trudnych początkowych latach walczył o swoje miejsce w niższych formułach, takich jak Formuła Atlantic i Formuła 5000, zyskując reputację agresywnego kierowcy, który popełniał błędy.

Z drugiej strony Rosberg przeszedł od gokartów do Formuły Vee i wreszcie do Formuły 2, ale połączenie słabej niezawodności i niestabilności uniemożliwiło mu rzucenie wyzwania liderom, udając się w Formule 2 wygrać trzy wyścigi w latach 1977-1979. Jego wczesne lata w Europie upłynęły na przewożeniu gokarta na wyścigi i mieszkaniu z tyłu furgonetki.

Ogromna determinacja Jonesa i Rosberga doprowadziła ich jednak do przezwyciężenia trudnych początków i zdobycia jazdy w Formule 1: Jones zadebiutował w 1975 roku w małym zespole Hesketh, podczas gdy Rosberg ostatecznie wszedł do cyrku w 1978 roku z Theodore Ford. Minęło jednak jeszcze kilka sezonów pracy, zanim osiągnął wielki sukces z konkurencyjnymi i zwycięskimi samochodami w Williamsie.

Obaj kierowcy, gdy dołączyli do zespołu, byli uważani raczej za “żółtodziobów” niż przyszłych mistrzów: ich poprzednie najlepsze wyniki w mistrzostwach to 7. miejsce Jonesa w Shadow w 1977 roku i 10. miejsce Rosberga w Fittipaldi w 1980 roku.
Jednak Frank Williams zauważył ich surową prędkość i wybrał ich do prowadzenia swoich samochodów, które w tamtym czasie były szybkie i pozbawione dodatków. Kombinacja ta przyniosła brytyjskiemu zespołowi dwa pierwsze tytuły mistrza świata.

rosberg

Osobowości z Antypodów

Choć mieli podobne ścieżki kariery na szczyt Formuły 1, osobowości Jonesa i Rosberga nie mogły być bardziej odmienne. Australijczyk miał nietuzinkową osobowość, która polaryzowała opinię zarówno fanów, jak i przeciwników. Był odważny i uparty i miał tendencję do mówienia tego tak, jak jest, bez żadnych wątpliwości.

Jego styl jazdy pasował do jego osobowości: agresywny i asertywny. Jones w swojej karierze zawsze atakował każdy zakręt, przesuwając samochód do granic możliwości. Kiedy samochód mu odpowiadał, był bardzo szybki. Ale gdy konfiguracja nie była idealna, jego podejście do ataku za wszelką cenę mogło prowadzić do błędów.

Z kolei Rosberg zyskał przydomek “Keke the Sneaky Finn”. Był powściągliwy i kontemplacyjny poza torem, ale niezwykle spokojny i skuteczny za kierownicą. Jego zdolność adaptacji była jedną z jego największych zalet: potrafił rozwiązywać problemy z maszyną i wykorzystywać każdą okazję. Rosberg został również zapamiętany jako jeden z najlepszych kierowców na mokrej nawierzchni.

Ognisty Australijczyk i spokojny Fin byli zatem bardzo różnymi postaciami, które podchodziły do wyścigów w wyjątkowy sposób. Jednak ich wspólna ogromna pewność siebie i wewnętrzna determinacja pozwoliły im obu wspiąć się na szczyt Formuły 1.

Różne drogi do zwycięstwa w Williamsie

Kiedy jeździli dla zespołu Franka Williamsa we wczesnych latach 80-tych, Jones i Rosberg pokazali, że posiadają składnik, który ma największe znaczenie w Formule 1: czystą prędkość.
Williamsy z lat 1980 i 1982 nie były najbardziej zaawansowane technicznie czy dopracowane, ale ich zwinne podwozie w połączeniu z mocnymi silnikami Cosworth idealnie pasowało do stylu jazdy obu kierowców.

Jones zdobył pierwsze mistrzostwo kierowców Williamsa w 1980 roku z pięcioma zwycięstwami, w tym samym roku jego kolegą z zespołu był Carlos Reutemann. W tym samym roku Australijczyk wygrał, dominując w Grand Prix USA West, prowadząc na wszystkich okrążeniach z wyjątkiem jednego i pokonując Reutemanna o jedno okrążenie. Kolejne zwycięstwa w Argentynie, Francji, Wielkiej Brytanii i Kanadzie doprowadziły do zdobycia tytułu.

Rosberg zdobył mistrzostwo w 1982 roku. Sezon Fina nie rozpoczął się zbyt dobrze, z zaledwie kilkoma drugimi miejscami w USA i Belgii…. Po tym nastąpiło pojedyncze zwycięstwo w Szwajcarii. W tym sezonie Rosberg nadal gromadził punkty dzięki niezawodności Williamsa i wydajności paliwowej; przepisy narzucały maksymalnie 220 litrów benzyny, a samochody, ze względu na zużycie, z trudem dojeżdżały do mety.
Rosberg zdobył tytuł, zajmując piąte miejsce w finałowej rundzie w Las Vegas. Konsekwencja, a nie absolutna prędkość, doprowadziła Rosberga do niespodziewanego mistrzostwa świata.

Tak więc, podczas gdy Jones przytłoczył rywali swoim tempem w jednym sezonie, tytuł Rosberga był nagrodą za niesłabnącą determinację do dalszego gromadzenia punktów. Różne podejścia, ale oba niezwykle skuteczne w przekazywaniu korony pilotom.

alan_jones_-_williams_fw07_at_rascasse_during_practice_for_the_1979_monaco_gp_49984746103

Życie poza Formułą 1

Oprócz swoich wyczynów na torze, zarówno Jones, jak i Rosberg nadal są celebrytami dzięki swoim zainteresowaniom i działaniom poza Formułą 1. Podczas swojej kariery w F1 Australijczyk zbudował wizerunek playboya i był bardzo widoczny, odwiedzając modelki, imprezy i wydarzenia w całej Europie.

Jones realizował również swoją pasję do lotnictwa, zdobywając licencję pilota i uczestnicząc w wyścigach lotniczych. Stworzył zespół akrobacyjny o nazwie “The Humming Birds”, który występował w całej Australii. Niebezpieczeństwo latania akrobacyjnego odpowiadało jego potrzebie działania i adrenaliny.

Wręcz przeciwnie, Rosberg chwalił się swoją przedsiębiorczością i przedsiębiorczością. W trakcie swojej kariery zakładał firmy, w tym agencję talentów dla fińskich sportowców.
Rosberg zawsze planował budować karierę i profil poza Formułą 1.

Obaj kierowcy byli więc wielowymiarowymi postaciami, które osiągnęły sukces na torze, ale także rozwijały swoje zainteresowania i pasje poza nim.
Jones zbudował wizerunek żądnego wrażeń playboya, podczas gdy intelekt Rosberga dał mu biznesowe referencje.

Życie po F1

Po zakończeniu kariery kierowcy, Jones i Rosberg wkroczyli na zupełnie inne ścieżki kariery.
Australijczyk wrócił do domu, by realizować swoją pasję do latania, stając się znanym pilotem pokazów lotniczych. Zbudował również udaną karierę jako komentator pracujący dla australijskiej telewizji i zajmujący się Formułą 1 . Stał się popularny wśród widzów za swoje szczere opinie.

Zamiast tego Rosberg założył własny zespół wyścigowy, Team Rosberg.
Zespół przestawił się na niemieckie samochody turystyczne w DTM, a jego syn Nico, przyszły mistrz F1, jeździł dla zespołu w F3 w 2003 i 2004 roku. Po przejściu na emeryturę Keke pełniła również funkcje ambasadorskie dla Williamsa i Mercedesa.

Obaj mistrzowie świata zbudowali następnie udane drugie kariery, które pozwoliły im pozostać zaangażowanymi w wyścigi na własnych warunkach. Jones stał się osobowością medialną dzięki transmisji, podczas gdy analityczne podejście Rosberga doprowadziło jego zespół i syna na szczyt.

Trwałe dziedzictwo

Sezony Jonesa i Rosberga w Williamsie, w których obaj zdobyli mistrzostwo, były kluczowymi momentami w historii Formuły 1. Tytuł Jonesa w 1980 roku był pierwszym dla Williamsa, udowadniając, że niezależny zespół może przewyższyć potęgę tradycyjnych producentów, takich jak Ferrari i Lotus.

Triumf Rosberga w 1982 roku miał miejsce na tle politycznych zawirowań, a wojna FISA-FOCA groziła zniszczeniem Formuły 1.
Jego zwycięstwo wbrew wszelkim przeciwnościom dało nadzieję mniejszym zespołom (które Ferrari nieuprzejmie nazywało “garagisti”) szukającym sukcesu w starciu z dużymi grupami samochodowymi bezpośrednio zaangażowanymi w rywalizację.

Jones i Rosberg obalili również teorię, że aby wygrać w F1, trzeba urodzić się w tradycyjnie wyścigowym kraju. Australijczyk i Fin, którzy podbili szczyt sportów motorowych, otworzyli drzwi przyszłym mistrzom z nowych horyzontów.

Najwyższy talent Alana Jonesa i Keke Rosberga, w połączeniu ze wspaniałymi umiejętnościami inżynieryjnymi zespołu Williamsa, uczyniły z nich pionierów przyszłości Formuły 1.
Ich mistrzostwa pokazały, że nie potrzeba wielkich budżetów ani najlepszego rodowodu, by dotrzeć na szczyt.

Synteza końcowa

Williams zdobył mistrzostwo świata w 1980 i 1982 roku z dwoma bardzo różnymi osobowościami, Alanem Jonesem i Keke Rosbergiem. Zuchwały Australijczyk i niewzruszony Fin mieli odmienne podejście na torze, ale łączyła ich determinacja i pewność siebie, potrzebne do osiągnięcia ostatecznego wyniku.

Obaj mężczyźni przezwyciężyli trudne początki w mniejszych formułach dzięki naturalnemu talentowi i wrodzonej odporności. Ich agresywność i konsekwencja znalazły doskonałe ujście w Williamsach napędzanych silnikami Coswortha w zwycięskich sezonach lat 80-tych.

Pasje takie jak lotnictwo dla Jonesa i biznes dla Rosberga sprawiły, że obaj rozwinęli szersze profile poza torem. A kiedy przeszli na emeryturę, transmisje telewizyjne i własność zespołu pozwoliły im nadal być związanymi ze sportem, który reprezentowali.

Dzięki historycznym zwycięstwom Jones i Rosberg otworzyli drzwi Formuły 1 na przyszłość. Udowodnili, że kierowcy ze wszystkich środowisk mogą osiągnąć szczyt i że małe niezależne zespoły mogą prześcignąć duże firmy.
To pionierskie dziedzictwo oznacza, że Australijczyk i Fin na zawsze pozostaną dwoma największymi mistrzami Williamsa.

Czy możemy pomóc Ci podpisać najlepszą umowę sponsorską?

Riccardo Tafà
Riccardo Tafà
Riccardo ukończył prawo na Uniwersytecie Bolońskim. Swoją karierę rozpoczął w Londynie w dziale PR, a następnie zaczął pracować w branży pojazdów dwu- i czterokołowych. Następnie na krótko przeniósł się do Monako, po czym wrócił do Włoch. Tam założył RTR, najpierw firmę konsultingową, a następnie firmę marketingu sportowego, którą ostatecznie przeniósł z powrotem do Londynu.
Recent Posts

Leave a Comment

Mistrzowie świata Williams: Alan Jones i Keke Rosberg podbijają F1, RTR Sports
Mistrzowie świata Williams: Alan Jones i Keke Rosberg podbijają F1, RTR Sports