- Bir yıllık sözleşmeler: Maksimum esneklik sağlar, ancak sezon başına maliyeti daha yüksektir
- Çok yıllık sözleşmeler: Takıma gelir güvencesi karşılığında sezon başına indirim sağlar
- 2027 teknik sıfırlaması üçüncü bir değişkeni devreye sokuyor: 2026’da çok yıllık anlaşmalar imzalayan markalar, sıfırlama öncesi fiyatları sabitliyor ve yeni döneme ilk günden itibaren adım atıyor
Doğru terim, harekete geçme hazırlığı, risk toleransı ve zamanlamanın ardından gelir. Bu kılavuz, bu üç konuyu da ele almakta ve “neden uzun vadeli anlaşmalar kazanır” şeklindeki soyut argümanı, sponsorluk süresi kılavuzuna devretmektedir.
Çoğu marka, daha güvenli geldiği için varsayılan olarak bir yıllık MotoGP anlaşması yapmayı tercih eder ve tek başına bakıldığında bu gerçekten de öyledir. Bir sezonun ötesinde hiçbir taahhütte bulunmazsınız, seçeneklerinizi açık tutarsınız, geceleri rahat uyursunuz. Ancak bu içgüdü, üç gizli maliyeti de beraberinde getirir. Bir yıllık sözleşme, müzakere edilmiş çok yıllık bir taahhütten sezon başına daha yüksek maliyetlidir. Sezonlar boyunca marka bilinirliği artar, bu nedenle birikimli değer daha az olur. Ve özellikle 2026’da, 2027 sezonu başlamadan önce kapanacak bir fiyatlandırma fırsatını kaçırır. Bu yazı, “bir sözleşme ne kadar sürmeli” şeklindeki genel bir tartışma değildir; bu konu başka yerlerde zaten ele alınmıştır. Bu yazı, başka hiçbir rehberin ele almadığı tek bir kararı ele alır: 2027 teknik sıfırlaması etrafında sözleşme süresini ve zamanlamayı nasıl yapılandırmalı? Sözleşme süresi ile sıfırlama arasındaki ilişki, sıfırlama öncesi ücretlerin sabitlenmesi, ara verme ve yenileme seçeneklerinin belirlenmesi ve ne zaman imzalanması gerektiği.
Bir yıllık MotoGP sponsorluğu, yatırımın geri dönüşünü sağlamak için yeterli mi?
Deneyimlerimiz, sponsorların en iyi sonuçları 3. yıldan itibaren elde ettiğini gösteriyor. Bunun nedeni, MotoGP sponsorluğunun beynimiz ve davranışlarımız üzerinde yarattığı etkidir.
Bir yıl içinde yatırım getirisi elde edilebilir, ancak bu ancak etkinleştirme sürecinin ilk günden itibaren anlaşmanın bir parçası olması durumunda mümkündür. Tam bir sezon size 22 etkinleştirme fırsatı sunar: neyin işe yaradığını öğrenmek için yeterli, ancak bunu pekiştirmek için yetersizdir. Marka hatırlanabilirliği, sezonlar boyunca tekrarlanan maruz kalma yoluyla gelişir ve tek bir yıl, bu döngünün bir turunu tamamlamanıza olanak tanır.
İşte gözlemlediğimiz gerçek durum şudur: Bir yıllık sponsorluk anlaşmaları yapan markaların çoğu beklenen performansı gösterememektedir ve bunun nedeni neredeyse hiçbir zaman platformdan kaynaklanmamaktadır. Sorun, aktivasyonun anlaşma imzalandıktan sonra sonradan akla gelen bir ayrıntı olarak ele alınması, logonun bisiklete yapıştırılması ve bunun etrafında hiçbir şeyin inşa edilmemesidir. Sözleşme süresi, yetersiz aktivasyonu düzeltmez; aksine sorunu daha da ağırlaştırır. Aktivasyon planı olmadan bir yıllık sözleşme imzalayan bir marka bir yılı boşa harcar; aynı şekilde üç yıllık sözleşme imzalayan bir marka ise üç yılı boşa harcar.
Dolayısıyla asıl soru, “süre” tartışmasından önce ortaya çıkıyor. 22 turluk bir etkinleştirme sürecine hazır olmayan bir marka, tam sezonluk çok yıllık bir anlaşmaya da hazır değildir. Önce hazırlık kontrolünü yapın: hak bedelinin ötesinde etkinleştirme için bütçe var mı, kurum içi bir sorumlu var mı, içerik ve misafirperverlik planı var mı? Cevap hayırsa, sözleşme süresi henüz sizin sorununuz değildir.
Basitçe söylemek gerekirse, lisans ücreti size “görünme” hakkı sağlar; aktivasyon ise bu görünürlüğü “hatırlanmaya” ve nihayetinde “satın alınmaya” dönüştüren unsurdur. Birinciye kaynak ayırıp ikincisini ihmal eden bir marka, bir reklam panosu satın almış ama üzerine bir şey yazmayı unutmuş demektir. Sözleşme süresi ise sadece o boş reklam panosunun ne kadar süreyle asılı kalacağını belirler.
MotoGP takımları, çok yıllık sponsorluk anlaşmaları için indirim sunuyor mu?
Evet, takımlar gelir kesinliği göz önünde bulundurarak fiyatlandırma yaparlar; bu nedenle, çok yıllık bir taahhüt, eşdeğer bir yıllık sözleşmeye kıyasla sezon başına daha düşük bir ücret getirir. Bir marka üç yıllık geliri garanti ettiğinde, takım finansal öngörülebilirlik kazanır ve bunu ücret üzerinden geri öder. Deneyimlerimize göre, tek sezonluk bir anlaşma, çok yıllık bir anlaşmaya kıyasla sezon başına %15–30 oranında daha yüksek bir ücret gerektirir.
2026 yılında, ilk indirimin üzerine ikinci bir indirim ekleniyor. Çok yıllık sözleşme imzalayan markalar, 2027’deki teknik ve imtiyazların yeniden belirlenmesi sürecinin piyasadaki fiyatları yeniden şekillendirmesine fırsat vermeden, mevcut oranlarda sıfırlama öncesi fiyatları sabitliyor. Böylece çok yıllık sözleşme imzalayan alıcı iki kez kazanır: birincisi gelir kesinliği açısından (takım tarafında), ikincisi ise piyasa zamanlaması açısından (marka tarafında). Bunlardan biri yapısaldır; diğeri ise kapanan bir fırsattır.
Açıkça belirtilmesi gereken iki husus var. Birincisi, indirim hiçbir zaman kendiliğinden sunulmaz; ekipler en iyi teklifleriyle işe başlamazlar ve çok yıllık ücret pazarlık yoluyla belirlenir, kamuya açıklanmaz. İkincisi, neyin “iyi” olduğunu anlamak için, piyasada benzer anlaşmaların hangi rakamlarda sonuçlandığını bilmek gerekir. Bu, aynı anda birden fazla görevi yürüten bağımsız bir ajansın en belirgin avantajıdır: piyasa oranını görüyoruz, dolayısıyla bir takımın ilk teklifinin ne zaman yüksek olduğunu biliyoruz.
Birkaç yıllık MotoGP sponsorluğunun riskleri nelerdir ve markalar bu risklere karşı nasıl önlem alırlar?
Çok yıllık bir sözleşmede üç gerçek risk vardır ve her birinin bu riski azaltan özel bir madde bulunmaktadır. Çok yıllık sözleşmeler doğası gereği tek yıllık sözleşmelerden daha riskli değildir; ancak sözleşme iyi düşünülmemişse daha riskli hale gelir. Riski söyleyin, koruma önlemini de söyleyin.
Risk 1: Sporcu değişikliği. Takım, sözleşme süresi içinde başka bir sporcuyla anlaşır ve markanızın simgesi haline gelmiş sporcu artık takımda değildir. Önlem: Belirli bir sporcunun ayrılması durumunda yeniden müzakere etme veya sözleşmeden çekilme hakkı tanıyan, isim belirtilmiş sporcu maddesi.
Risk 2: Takım performansında çöküş. Takım, sıralamanın en arkasına kayar ve sıralamanın en arkasında yer alan motosikletlere çok daha az yayın süresi ayrılır. Önlem: Asgari yayın süresi garantisi ya da sonuçlar üzerinde anlaşılan bir eşiğin altına düştüğünde şartları yeniden düzenleyen bir puan eşiği mekanizması.
Risk 3: İç marka stratejisinde değişiklik. Kendi hedefleriniz değişir – yeni yönetim, yeni pazarlar, stratejik yön değişikliği. Risk azaltma önlemi: Stratejinizde bir değişiklik olması durumunda, çok yıllık bir anlaşmadan sorunsuz bir şekilde çıkmanıza olanak tanıyan, genellikle birinci yılın sonunda geçerli olan yapılandırılmış bir fesih maddesi.
Bu maddelerin hiçbiri standart değildir. Bunlar müzakere yoluyla belirlenir ve bu maddeler olmadan imzalanan bir anlaşma, markayı sözleşme süresinin tamamı boyunca riske maruz bırakır. İşte burada vade yapısı ile sözleşme yapısı kesişir; koruma hükümleri sözleşme metninde yer alır ve bu metin imzadan önce, imzadan sonra değil yazılır.
Bir marka, önceden birkaç yıllık bir taahhütte bulunmak yerine, sözleşmeyi uzatma seçeneği konusunda pazarlık yapabilir mi?
Evet, MotoGP’ye ilk kez giren bir marka için, uzatma opsiyonu genellikle en verimli sözleşme yapısıdır. Bir yıllık bir sözleşme imzalarsınız, ancak sözleşmede ikinci ve üçüncü yıllar için sabit bir ücret üzerinden ön alım hakkı veya önceden kararlaştırılmış bir uzatma opsiyonu bulunur. Böylece, kısa vadeli bir sözleşmenin sunduğu çıkış esnekliğini korurken, çok yıllık indirimin büyük bir kısmından da yararlanabilirsiniz.
Bunun canlı bir örneği ise Monster Energy ve Aprilia Racing’dir. 2026 Mayıs’ındaki İtalya Grand Prix’sinde duyurulan anlaşmaya göre, Monster sezon ortasında Mugello etabından itibaren ana sponsor olarak yer aldı; bu yapı, 2027’de tam baş sponsorluğa yükseltilecek şekilde tasarlandı. İşte bu, pratikte “uzatma opsiyonlu” modelin bir örneğidir: belirli bir taahhütle giriş yapmak, anlaşmaya genişleme yolunu önceden dahil etmek ve özellikle de 2027’deki sıfırlama dönemine tam olarak denk gelecek şekilde yapılandırmak.
Ticari mantık oldukça net. Piyasaya yeni giren bir marka, çok yıllık riskin tamamını üstlenmeden çok yıllık fiyatı elde eder. Önemli bir uyarı: Bu seçenek, sözleşme imzalanırken müzakere edilmelidir. Sözleşme yürürlüğe girdikten sonra bu seçenek sonradan eklenemez; o noktada sizin pazarlık gücünüz kalmaz ve ekibin bunu kabul etmesi için bir neden kalmaz. İmzadan önce bu opsiyon maddesini anlaşmaya dahil etmek, ikinci yılda sabit oran mı yoksa piyasa oranı mı ödeyeceğinizi belirleyen yapılandırma çalışmasının tam da özüdür.
MotoGP’nin en büyük sponsorları ne kadar süreyle taahhütte bulunuyorlar ve bu durum markanız için ne anlama geliyor?
En büyük MotoGP sponsorları uzun vadeli taahhütlerde bulunur ve bu eğilim tutarlıdır: Yatırım getirisi (ROI) elde eden markalar sözleşmelerini uzatırken, bir yıl sonra ayrılan markaların ayrılma nedeni neredeyse her zaman platformun başarısızlığı değil, aktivasyon faaliyetlerine yeterince kaynak ayırmamalarıdır. Reel vade yapılarına bir göz atın.
Lenovo ve Ducati: 2018’den beri teknoloji ortağı, 2021’den beri ana sponsor; beş yılı aşkın süredir devam eden ve tek bir sezonda yer alan hiçbir markanın taklit edemeyeceği bir teknoloji liderliği öyküsü inşa eden bir işbirliği. Red Bull ve KTM: Fabrika ve uydu takımları genelinde çok yıllı bir taahhüt; buna bir Grand Prix şampiyonluğu ve bir yetenek programı da ekleniyor. Monster Energy ve Aprilia: 2027’den itibaren şampiyonluğa yükselmek üzere yapılandırılmış 2026 sezon ortası girişi, uzatma opsiyonu içeren model ve sıfırlamaya dayalı bir dönem yapılandırmasının ders kitabı niteliğinde bir örneği.
Buradaki ana fikir, “herkes beş yıllık sözleşme imzalamalı” değildir. Asıl mesele, MotoGP’yi çok yıllık bir platform olarak gören markaların, sezonlar süren bir çaba gerektiren teknoloji, performans ve B2B hikayelerini elde edenler olmasıdır. Bir yılın ardından ayrılan markalar, genellikle hedef kitlenin olmaması nedeniyle değil, pazarlama faaliyetlerinin yetersiz kalması nedeniyle bu kararı almıştır. Sözleşme süresi, ortaya koyduğunuz planı ne olursa olsun güçlendirir.
MotoGP’ye ilk kez giren bir marka, bir yıllık sözleşme imzalamalı mı, yoksa daha uzun vadeli bir taahhütte bulunmalı mı?
Henüz devreye almaya hazır değilseniz önce bir yıllık sözleşme imzalayın; hazırsanız ve 2027 öncesindeki fiyatları sabitlemek istiyorsanız çok yıllık bir taahhütte bulunun. İlk kez satın alan bir kişinin aslında verdiği karar budur; işte bu kararın ana hatları açık ve net bir şekilde şöyle:
Aşağıdaki durumlarda öncelikle bir yıllık sözleşme imzalayın: hak bedelinin ötesindeki tanıtım bütçesi henüz oluşturulmamışsa, şirket içi paydaşlara yönelik gerekçe henüz kanıtlanmamışsa veya markanın daha fazla taahhütte bulunmadan önce hedef kitleye uygunluğunu doğrulaması gerekiyorsa. Etkili bir şekilde yürütülen bir yıllık sözleşme, geçerli bir kavram kanıtıdır.
Aşağıdaki koşullar mevcutsa, öncelikle çok yıllık bir taahhütte bulunulmalıdır: Aktivasyon altyapısı halihazırda mevcutsa, yönetim kurulu iki ila üç yıllık bir zaman dilimini onaylamışsa ve marka, 2027 öncesindeki fiyatları sabitlemek ve yeniden yapılandırma sürecine geç katılmak yerine bu sürece öncülük etmek istiyorsa.
Dürüst görüşümüz: ikisi de yanlış değil. Doğru sözleşme süresi, ekibin uzun bir sözleşme süresine olan tercihi değil, markanın aktivasyon hazırlık durumuna göre belirlenir. Her zaman yanlış olan tek şey, öncelikle bir aktivasyon planı oluşturmadan, ister kısa ister uzun olsun, herhangi bir sözleşme süresini imzalamaktır. İlk MotoGP sözleşmenizi mi değerlendiriyorsunuz? Ücret pazarlığıyla değil, hazırlık durumunu ele alan bir görüşmeyle başlayın.
2027 yılı, MotoGP’deki görev süresi kararını neden her zamankinden daha acil hale getiriyor?
2027’deki sıfırlama, görev süresini bir zamanlama kararına dönüştürür ve bu karar üç argümana dayanır: birincisi, piyasa değerlendirmesi; ikincisi, doğrulanmış gerçekler.
1. Argüman: Yeniden ayarlama öncesi fiyatlandırma (RTR’nin piyasa değerlendirmesi). Yeni dönemin taze yatırımları ve ilgiyi çekmesiyle birlikte, 2027’deki teknik ve imtiyazların yeniden ayarlanmasının piyasada yeni bir fiyatlandırma dalgası yaratmasını bekliyoruz. 2026 yılında imzalanan çok yıllık anlaşmalar, bu yeniden belirlemeden önce mevcut oranları sabitlemektedir. Bunu, garantili bir sonuç değil, piyasa hakkındaki yorumumuz olarak değerlendiriyoruz; ancak yeniden belirlemeden önce satın alma mantığı, bu fırsat penceresinin önemini ortaya koymaktadır.
İkinci Argüman: Ayrıcalıkların sıfırlanması (doğrulanmış). 2027 kuralları uyarınca, tüm üreticiler sezona B Sıralaması’ndan başlar ve sıralamalar 2027 yılının ortasında performansa göre yeniden değerlendirilir. Bu sıfırlamaya girerken halihazırda bir takımla yerleşik bir ilişkisi olan bir marka, herkesin aynı anda yeniden konumlandığı 2027’nin ilk çeyreğinden itibaren sıfırdan müzakereye başlayan bir markaya göre avantajlı bir başlangıç yapacaktır.
3. Argüman: Sürdürülebilirlik konumu (doğrulanmış). 2027’den itibaren MotoGP, 2024’ten beri 850cc motorlarla birlikte kullanılan ve sürüş yüksekliği ayarlama cihazlarının kaldırılmasıyla birlikte minimum %40 olan oran, %100 sürdürülebilir yakıtla çalışacak. 2026’da çok yıllık bir anlaşma imzalayarak yarışlara katılan bir marka, yeni dönemin ilk yarışından itibaren sürdürülebilirlik söylemine öncülük eder; daha sonra birçok sesin arasında bir ses olarak bu sürece katılmak yerine. Bu değişimin arkasındaki teknik detaylar, 2027 MotoGP kuralları açıklamasında yer almaktadır.
Zamanlama konusunda kesin bir son tarih var: 2027’de yürürlüğe girecek şekilde yapılandırılan çok yıllık anlaşmaların 2026’nın dördüncü çeyreğine kadar imzalanması gerekiyor. Zaman daralıyor.
RTR Sports, ilk kez tek sezonluk katılımlardan fabrika takımlarıyla yapılan çok yıllık başlık ortaklıklarına kadar, gridin her kademesinde kırk yılı aşkın bir süredir MotoGP sponsorluk sözleşmelerini yapılandırmaktadır. Bu başarı geçmişi, sözleşme şartlarının belirlenmesinde iki önemli noktaya işaret etmektedir. Şu anda grid genelinde hangi çok yıllık anlaşmaların kabul gördüğünü biliyoruz; bu sayede bir takımın asla kendi isteğiyle sunmayacağı indirimi de biliyoruz. Ayrıca, sözleşme imzalanmadan önce (imzalandıktan sonra değil) çıkış koruma maddelerini, uzatma opsiyonlarını ve sürücü değişikliği hükümlerini sözleşme yapısına dahil ediyoruz. Sözleşme süresi, müzakerede en son ele alınacak konu değildir. Asıl değerin kazanıldığı ya da kaybedildiği nokta budur.
Hedefinizi ve zaman çizelgenizi bize bildirin; ilk brifingden imzalı sözleşmeye kadar size rehberlik edelim.
Hedefe yönelik taahhüdün boyutunu belirleyin ve 2027’deki sıfırlamadan önce harekete geçin
Süre, varsayılan bir seçenek değil, bir yapılandırma kararını ifade eder. Bir yıllık süre, esnekliği yüksek bir bedel karşılığında sağlar; çok yıllık süre ise taahhüt karşılığında indirim ve bileşik değer sunar; uzatma opsiyonu ise her ikisinin de büyük bir kısmını kapsar. Hangisinin uygun olduğu, aktivasyon hazırlığınıza ve risk toleransınıza ve, özellikle 2026 yılında, 2027 sezonu başlamadan önce kapanacak olan fiyatlandırma penceresine bağlıdır.
Yeni döneme öncülük edecek markalar, sıfırlama öncesi oranlar hâlâ geçerliyken ve sektör B Sıralaması’na sıfırlanmadan önce ekip ilişkileri kurulabiliyorken, şu anda sözleşme şartlarını belirliyorlar. 2027 MotoGP katılımınız için sözleşme süresini belirliyorsanız, 2026’nın dördüncü çeyreğinden önce uzmanımızla görüşün; çünkü bu yapılandırma çalışmasının son tarihi bu yıl içinde.
30 yılı aşkın MotoGP sponsorluk tecrübemiz, sizin için çalışıyor – mülk için değil.
Frequently Asked Questions
Can a brand exit a multi-year MotoGP sponsorship early?
Ancak sözleşmenin imzalanması sırasında bir çıkış mekanizması üzerinde anlaşmaya varılmışsa; bu genellikle birinci yılın sonunda geçerli bir fesih maddesi ya da oyuncunun ayrılması veya performansına bağlı bir tetikleyici şart olabilir. Böyle bir mekanizma yoksa, çok yıllık bir sözleşme tüm süre boyunca bağlayıcıdır. İşte bu nedenle sözleşme yapısı, sözleşmenin manşette belirtilen süresinden daha önemlidir.
How are multi-year MotoGP payments structured: annual or upfront?
Genellikle yıllık olarak, sözleşme süresi boyunca kararlaştırılan taksitler halinde ödenir; ancak bu yapı, ekibe ve müzakere gücüne göre değişiklik gösterir. Bazı anlaşmalarda “artış mekanizması” yer alır: yıllar içinde artan bir ücret; bu da başlı başına müzakere edilmesi gereken bir konudur, özellikle de sıfırlama öncesinde sabitlenmiş bir oran hedeflendiğinde.
Does the 2027 MotoGP regulation reset affect sponsorship pricing?
Bizim yorumumuz şu: Dikkatleri ve yatırımları yeniden canlandıran teknik bir sıfırlama, genellikle piyasanın yeniden fiyatlanmasına yol açar; bu nedenle, mevcut faiz oranlarını sabitlemek için 2026’da çok yıllık bir sözleşme imzalamayı düşünmek faydalı olabilir. Bunu kesin bir öngörü değil, bir piyasa tahmini olarak değerlendiriyoruz; ancak genel eğilim, sıfırlamadan sonra değil, öncesinde alım yapmayı destekliyor.
Should a brand wait until 2027 to enter MotoGP or sign now?
Çoğu marka için 2026’da sözleşme imzalamak daha akıllıca bir hamledir: bu, sıfırlama öncesi fiyatlandırmayı sabitler, tüm üreticiler B Sıralaması’na dönmeden önce takımla ilişkiyi güçlendirir ve markayı ilk yarışından itibaren sürdürülebilirlik çağının öncüsü konumuna getirir. Beklemek ise, fiyatların yeniden belirlendiği bir piyasada, aynı şeyi yapan diğer tüm rakiplerle karşı karşıya kalarak, sıfırdan pazarlık yapmak anlamına gelir.
Does the 2027 sustainability mandate change which brands should consider MotoGP?
Bu, alanın ufkunu genişletiyor. 2027’den itibaren %100 sürdürülebilir yakıt kullanımının zorunlu hale gelmesiyle MotoGP, konumlandırmalarını sürdürülebilirlik üzerine kuran markalar için güvenilir bir platform haline geliyor; tabii ki bu markaların, sürdürülebilirliğin sıradan bir pazarlama argümanı haline gelmeden önce, yani bu konudaki anlatıyı kendileri şekillendirebilecek kadar erken bir aşamada bu alana girmeleri şartıyla.