W niewiele ponad dziesięć lat bolidy Formuły E przeszły drogę od samochodów, które nie były w stanie ukończyć wyścigu na jednym ładowaniu, przez co kierowcy musieli w połowie zmieniać auto, do maszyn o mocy 600 kW z napędem na cztery koła, przyspieszających od 0 do 100 km/h w 1,8 sekundy. Cztery generacje, od Gen1 z 2014 roku do Gen4, który zadebiutuje w sezonie 2026-27, opowiadają o najszybszej ewolucji we współczesnym sporcie motorowym.
Aktualizacja: wrzesień 2026.
Formuła E powstała w 2014 roku jako pierwsza seria dla w pełni elektrycznych bolidów jednomiejscowych, a od 2020 roku ma status mistrzostw świata FIA. Od początku to technologia była jej opowieścią: każda nowa generacja samochodu oznaczała skok osiągów i wydajności, który w innych seriach zająłby dziesięciolecia. Aby zrozumieć, dlaczego seria przyciąga tylu producentów i sponsorów, warto zacząć właśnie od tego.
Gen1 (2014-2018): dowód, że to możliwe
Pierwsza generacja, obecna na torze od inauguracyjnego sezonu 2014-15 do sezonu 2017-18, była stosunkowo prostym bolidem, zaprojektowanym po to, by udowodnić, że wyścigi elektryczne są możliwe. Jej najbardziej widocznym ograniczeniem był zasięg: bateria nie wystarczała na cały dystans, więc w połowie wyścigu kierowcy zjeżdżali do boksu i przesiadali się do drugiego, naładowanego samochodu.
Już od drugiego sezonu przepisy zostały jednak otwarte: producenci mogli projektować silniki i skrzynie biegów, i zaczęła się prawdziwa rywalizacja techniczna. W epoce Gen1 moc w wyścigu stopniowo rosła, a mistrzostwa zaczęły przyciągać producentów samochodów.
Gen2 (2018-2022): jeden wyścig, jeden samochód
Gen2, wprowadzony w sezonie 2018-19, zmienił mistrzostwa jedną nowością: baterią z niemal dwukrotnie większą ilością energii użytkowej, która pozwoliła przejechać cały wyścig jednym samochodem. Koniec ze zmianą auta w boksie, a wraz z nią z jedną z najciekawszych różnic w porównaniu z innymi seriami, o czym piszemy w zestawieniu Formuły E i Formuły 1.
Gen2 przyniósł też bardziej agresywny wygląd, halo chroniące kierowcę i Attack Mode, tryb, który na ograniczony czas daje dodatkową moc temu, kto przejedzie przez strefę poza idealną linią. Sposób, by wyścigi były mniej przewidywalne i bardziej widowiskowe.
Gen3 (2023-2024): lżejszy, szybszy, wydajniejszy
Gen3 zadebiutował w styczniu 2023 roku, w dziewiątym sezonie, i został przedstawiony jako najbardziej wydajny elektryczny bolid, jaki kiedykolwiek zbudowano. Lżejszy i bardziej kompaktowy niż Gen2, osiąga około 322 km/h, z mocą maksymalną 350 kW i 300 kW w wyścigu. Prawdziwa nowość znajdowała się na przedniej osi: drugi silnik przeznaczony do odzyskiwania energii, który wraz z tylnym pozwala odzyskać do 600 kW podczas hamowania. Według Formuły E około 40% energii zużywanej w wyścigu jest odzyskiwane właśnie przy hamowaniu, do tego stopnia, że Gen3 nie ma tylnych hamulców hydraulicznych.
Krok naprzód zrobiono też w zakresie zrównoważonego rozwoju: części z włókna węglowego pochodzące z recyklingu Gen2, naturalne materiały, takie jak len, w nadwoziu, opony poddawane recyklingowi po każdym wyścigu oraz baterie zaprojektowane z myślą o drugim życiu.
Gen3 Evo (2024-2026): pierwszy napęd na cztery koła
Od sezonu 11 samochód ewoluował w Gen3 Evo, pierwszy bolid Formuły E z napędem na cztery koła, aktywnym przy starcie, w pojedynkach kwalifikacyjnych i w Attack Mode. Efektem jest imponujące przyspieszenie: od 0 do 60 mil na godzinę w 1,82 sekundy, według Formuły E o 30% szybciej niż obecny bolid Formuły 1.
Gen4 (od sezonu 2026-27): 600 kW i stały napęd na cztery koła
Gen4 debiutuje w sezonie 2026-27 i pozostanie na torze do 2030 roku. To największy skok w historii mistrzostw: 450 kW w konfiguracji wyścigowej, 600 kW, czyli około 815 koni mechanicznych, w Attack Mode i w kwalifikacjach, napęd na cztery koła aktywny w każdej fazie wyścigu, 0-100 km/h w 1,8 sekundy i prędkość maksymalna przekraczająca 205 mil na godzinę. Formuła E szacuje, że na torach ulicznych będzie co najmniej pięć sekund na okrążeniu szybszy od Gen3 Evo.
Dlaczego ewolucja samochodów interesuje marki
Dla firmy technologiczna opowieść Formuły E to konkretny atut. Każda generacja przyniosła innowacje łatwe do zakomunikowania, od odzyskiwania energii po napęd na cztery koła, oraz rosnącą publiczność: według organizatorów pod koniec sezonu 11 baza kibiców liczyła 422 miliony osób. Dla marek z branży technologii, energii, mobilności i zrównoważonego rozwoju związanie się z serią, która zmienia się tak szybko, oznacza kojarzenie swojej nazwy z innowacją, a nie z nieruchomym wizerunkiem.
Kalendarz trwającego sezonu znajdziesz w naszym kalendarzu Formuły E 2025/2026. Aby zrozumieć, jak zbudować partnerstwo w tych mistrzostwach, przeczytaj nasz szczegółowy artykuł o sponsoringu w Formule E.
RTR Sports Marketing buduje sponsoring w elektrycznym i tradycyjnym sporcie motorowym od 1995 roku.
Źródła: Formuła E, historia bolidów od Gen1 do Gen4; Formuła E, Gen3 w szczegółach; Formuła E, Gen3 Evo; Formuła E, Gen4; Formuła E, baza kibiców w sezonie 11.
Najczęściej zadawane pytania
Ile generacji bolidów miała Formuła E?
Cztery, plus jedna ewolucja: Gen1 (2014-2018), Gen2 (2018-2022), Gen3 (od 2023), zmodernizowany do Gen3 Evo od sezonu 11, oraz Gen4, który debiutuje w sezonie 2026-27 i pozostanie na torze do 2030 roku.
Dlaczego kierowcy Formuły E zmieniali samochód w połowie wyścigu?
W Gen1 bateria nie miała wystarczająco dużo energii, by pokonać cały dystans wyścigu, dlatego kierowcy w połowie zjeżdżali do boksu i przesiadali się do drugiego, naładowanego samochodu. Zmiana auta zniknęła wraz z Gen2, od sezonu 2018-19, dzięki baterii z niemal dwukrotnie większą ilością energii użytkowej.
Jak szybki jest bolid Formuły E Gen3?
Gen3 osiąga około 322 km/h, z mocą maksymalną 350 kW i 300 kW w wyścigu. Około 40% energii zużywanej w wyścigu jest odzyskiwane podczas hamowania, dzięki drugiemu silnikowi na przedniej osi przeznaczonemu do rekuperacji.
Co zmienia się wraz z Formułą E Gen4?
Gen4, obecny na torze od sezonu 2026-27, ma 450 kW w wyścigu i 600 kW w Attack Mode i w kwalifikacjach, napęd na cztery koła aktywny w każdej fazie, 0-100 km/h w 1,8 sekundy i prędkość maksymalną powyżej 205 mil na godzinę. Formuła E szacuje, że na torach ulicznych będzie co najmniej pięć sekund na okrążeniu szybszy od Gen3 Evo.
Czy bolid Formuły E przyspiesza szybciej niż Formuła 1?
Tak, przy starcie z miejsca. Według Formuły E Gen3 Evo przyspiesza o 30% szybciej niż obecny bolid Formuły 1, osiągając 60 mil na godzinę w 1,82 sekundy dzięki napędowi na cztery koła. Na całym okrążeniu Formuła 1 pozostaje jednak znacznie szybsza.
